|
|
|
|
|
|
|
|
| Kürt meselesi 1: Liberal demokrasi Kürtlere yetmiyorsa? |
| |
Liberal bakış başından beri Kürt meselesinin ‘demokratikleşmeyle’ çözüleceği iddiasında… Sorunu meselenin sonuçlarından biri olan PKK’ya indirgeyen güvenlikçi militarist bakışa kıyasla daha kabul edilebilir görünen bu tez, yaşanan deneyimlerin gösterdiği üzere pek gerçekçi değil. 1999 sonrası süreçte liberal-demokratikleşme adımlarının etki gücüyle Kürt meselesinde gelinen noktayı kıyasladığımızda aradaki ilişkide tersinin geçerli olduğunu; demokratikleştikçe Kürt sorunu çözülüyor değil, ancak Kürt meselesinin çözümü yönünde adım atıldıkça ülkenin “demokratlaşacağını” görüyoruz. Çünkü demokratlaşma/ demokratikleşme Kürt meselesinin ve diğer sorunların çözümünden bağımsız değildir ve onları şart koşar.
Yani “Kürt meselesi çok can yakmaya devam ediyor. Kürtlerin mağduriyeti giderilmeli, talepleri karşılanmalı” noktasından hareket etmek yerine, “demokratikleşmek için hadi Kürt meselesini (ve diğer sorunları) çözelim” gibi yapay ve totolojik bir saikle şekillenen çabalar sonuç vermiyor. Çünkü böyle demeniz için kafanızda önceden belirlenmiş bir demokrasi olması lazım. Peki ama sizin kafanızdaki bu demokrasi Kürtlere yetmeyecekse, onları kuşatmayacaksa, sorunlarını çözmeyecekse? Nihayetinde demokrasi ve demokratikleşme kendi başlarına bir şey ifade etmezler ve demokratikleşmek için demokratikleşilmez. Çünkü demokrasi, insanların etkileşim içinde oldukları bir süreçtir, bir durumdur; üzerinde sürekli tartışılır ve sorunlar çözüldükçe daha demokratik bir aşamaya geçilir.
Hala Kürt sorunu gibi yakıcı bir sorununuz varsa, hala (yeterince) demokrasi değilsinizdir. İstediğiniz kadar liberal-demokratik anayasanız, kanunlarınız, iletişim kanallarınız olsun, bunlar Kürtlerin sorunlarının çözümünde işlevsizse, hatta Kürtlere yetmiyorsa; Kürtlerin ne istediğine kulak verme ve sorunlarını giderme, o taleplerin hiçbirini ‘konuşulamaz’ addetmeme erdemini gösterdiğinizde bu demokratik ortamın yetmediği ve genişletilmesi gerektiği sonucuna varmak durumundasınız. Tabi eğer, Kürt sorununun Kürtler için, Kürtlerin artık eziyet görmemeleri için çözülmesini ve çözümünü önce onlara sormayı düşünüyorsanız.
Eğer Kürt meselesini “bu yüzyılda dil yasaklamak olur mu? Avrupa’ya/dünyaya rezil oluyoruz. Türkiye’nin ayıbıdır bu”, “Kürt meselesi var oldukça devlet sıkışıyor” gibi Kürtlerden ziyade kendini düşünen saiklerle çözmek niyetindeyseniz ya da herhangi bir sebeple devlete, Kemalizm’e, TSK’ya mesafeli iseniz, iyi niyetle “demokratikleşerek Kürt meselesini çözelim” diyebilirsiniz.
Öte yandan kişisel olarak da kendinize “demokratım” dedikten sonra Kürt sorununda duyarlı, çözümden yana olmuyorsunuz. Tersine Kürtlerin taleplerini ve mağduriyetlerini sahiplenen bir çözümden yana bir pozisyon aldıktan sonra başkaları sizi demokrat addediyor. Çünkü demokratlık, bugünlerde yapılan tartışmalarda sergilenenin aksine, kapalı bir cemaatleşmeye imkan veren bir kimlik değildir, bir zihniyettir. Dolayısıyla demokratlar cemaatine üyesiniz diye şu veya bu davranışı geliştirmek gibi bir zorunluluğunuz yok.
Not: Bugün 24 Nisan 1915 Büyük Felaketinin yıldönümü. Soykırım kurbanlarını saygıyla anıyor, yaşananlardan dolayı utancımı ifade ediyorum. Ermeni halkından özür diliyor, yaslarını paylaşıyorum...
24.04.2008 |
 |
|
|
